1. Murki Brętowskie

Brętowo to najdłużej znany i eksplorowany gdański rejon wspinaczkowy. Także najbardziej popularny — w pogodne wiosenne dni kręci się tu mnóstwo związanych ze wspinaniem osób, a w słoneczne sobotnie popołudnie można mieć kłopoty ze znalezieniem wolnego miejsca na założenie wędki. Trawersik na Murku Gdyńskim stanowi prawie obowiązkowy etap rozwoju każdej osoby związanej z trójmiejskim wspinaniem, z czym wiąże się rekordowy — jak na murki — stopień wyślizgania chwytów.

Omawiane mosty rozmieszczone są wzdłuż nasypu dawno rozebranej linii kolejowej, która prowadziła z dzisiejszej Zaspy do Kartuz. Murki najczęściej odwiedzane przez wspinaczy znajdują się na odcinku między ulicami Słowackiego a Potokową. Są to kolejno: Nad Słowackiego (z oczywistych przyczyn należy unikać wspinania się na ten obiekt w godzinach 6–24), Przewieszki, Elektryczny, Gdyński (najbardziej popularny) i już za skrzyżowaniem nasypu z ul. Rakoczego: Łuki, Parch, Biały na Poligonie, a dużo dalej Czerwony na Poligonie. Przed mostem Nad Słowackiego są jeszcze Murki Betonowe I–III, Najmniejszy Biały Murek i Most Betonowy IV. Na samym końcu nasypu, kilka kilometrów przed Żukowem, znajdują się dwa ostatnie Mosty Ostatnie.

Przy opisie poszczególnych mostów przyjęta została zasada, że linia kolejowa biegła z „północy” (z Gdańska) na „południe” (w stronę Kartuz). Odpowiednio do tej umowy nazwane zostały wszystkie ściany murków. Z kierunkami geograficznymi pokrywa się to dla większości mostów pomiędzy Nad Słowackiego a Łukami.

Dojazd

Położenie Murków Brętowskich: a — Nad Słowackiego, b — Przewieszki, c — Elektryczny, d — Gdyński, e — Łuki, f — Parch, g — Biały na Poligonie, h — Czerwony na Poligonie.

Z Wrzeszcza: spod dworca PKP dowolnym autobusem jadącym ulicą Słowackiego; należy wysiąść tuż przed dużym zawalonym białym mostem (Nad Słowackiego, na rys.  ozn. a) — przystanek nazywa się „Trawki” i od dworca mieści się w limicie dziesięciu minut. Stąd nasypem w lewo, by po kilkudziesięciu metrach osiągnąć mały biały zawalony most (Przewieszki, ozn. b). Dalej (kilkaset metrów, 10 min.) znajduje się Elektryczny (ozn. c) i zaraz za nim Gdyński (d). Dużo dalej leżą Łuki (e), Parch (f), Biały na Poligonie (g) i Czerwony na Poligonie (h).

Aby dostać się bezpośrednio na murek Elektryczny lub (najczęściej) Gdyński można skorzystać z autobusu linii 116 lub 142 i wysiąść na drugim przystanku za skrętem z ulicy Słowackiego w ulicę Potokową (przystanek nazywa się „Ogrodowa” i jest „na żądanie”, od dworca wg rozkładu 11 min.), skąd 5 min. ulicą Ogrodową na piechotę (po prawej stronie znajduje się sztuczny stawek) do widocznych już z przystanku mostów.

Łuki najłatwiej jest osiągnąć z pierwszego przystanku „na żądanie” na ulicy Rakoczego, skąd kawałek wzdłuż nasypu w kierunku południowym. Podobnie, acz kilka minut dłużej na Parch.

Na murek Biały na Poligonie: autobusem 116 do przystanku końcowego, skąd ok. 10 min. na piechotę najpierw żółtym szlakiem, a dalej polami wzdłuż niewielkiego strumyczka.

Na murek Czerwony na Poligonie: sprzed dworca PKP w Gdańsku Głównym autobusami 161 lub 167 do przystanku przy ogródkach działkowych w Jasieniu (przed jeziorem). Kawałek dalej ulicą Kartuską i ścieżką w prawo, na przełaj przez poligon do widocznego już z daleka mostu (z przystanku około 15 min.). Można też dojechać z Wrzeszcza: autobusem linii 116 do końcowego przystanku i stamtąd na piechotę w dotychczasowym kierunku jazdy przez były poligon — cały czas wygodną drogą, najpierw asfaltową, potem betonową, wreszcie polną. Czas dojścia pod murek z przystanku wynosi ok. 20 min.