Witold Negowski

Winda V

Latem zeszłego roku Lechu Martyński i ja wpadliśmy na pomysł wykucia w Rutkach drogi dla ludzi doceniających uroki tego miejsca, a nie mogących uporać się z VI-tkowymi trudnościami. Chodzi tu przede wszystkim o towarzyszące wspinaczom panienki (!) i o kursantów — ludzi wymiękających na pozostałych drogach, zmorzonych oczekiwaniem na lepszych kolegów, którzy już zaraz zabiorą się z nimi do domu tylko jeszcze…

Tak powstała Winda V — na zachodniej ścianie Drugiego Filara. Naszą intencją nie było jedynie zaoranie betonu do głębokości umożliwiającej swobodne wsadzanie korkera po kostkę w każdą precyzyjnie wymodelowaną dziurkę. Chcieliśmy stworzyć drogę rozgrzewkową i bojową równocześnie. Po dokręceniu kilku chwytów stała się ona łatwiejsza, ale też otworzyła szerokie możliwości wariantowania. Aby nieco ułatwić łojenie Windy zasypaliśmy część zalewu wrzucając do wody, u podnóża drogi, około 12,5 ton gruzu, cegieł, dużych kamieni, ziemi i piachu. W tym roku zamierzamy dorzucić kolejnych kilka klam (oczywiście mając na uwadze długie paznokcie łojantek). Chcemy również zbudować nad wodą pomost z ławkami, stolikami i lampkami zasilanymi niewielkim agregatem, którego prawdopodobnie nie uda się przetransportować pod sam filar ze względu na złą drogę dojazdową dla dużej ciężarówki. W najgorszym wypadku wykorzystamy energię wytwarzaną przez turbinkę pobliskiej elektrowni. W dalszych planach mamy zainstalowanie pewnego urządzenia (od którego zresztą droga wzięła już swoją nazwę), ale niech to będzie dla wszystkich niespodzianką w odpowiednim czasie… Oczywistą sprawą są jeszcze inne atrakcje mające na celu wypłoszenie wędkarzy i odwrócenie uwagi krwiożerczych insektów.

Mamy nadzieję, że Winda zgromadzi u swych stóp rzeszę bojowo nastawionych turystów.

Obecna wycena Qby:

• z użyciem dokręconych chwytów: VI.1/1+,
• tylko po kutych: VI.2+/3.